ZDJĘCIA

  • p1000648jpg

Zaloguj się aby móc dodawać zdjęcia.

Brzana 

Brzana (Barbus barbus) - to ryba, w którą obfitowały Wisła i Odra, a także wszystkie większe dopływy tych rzek. Wszędzie tam, był bystry nurt, głębokie, czyste i twarde dno rozciągała się kraina brzany. Do dziś funkcjonuje ten termin, choć brzan w polskich rzekach coraz mniej. Coraz rzadziej także stają się one wędkarskim łupem. Jeszcze 10-15 lat temu wyławiano z Wisły dorodne brzany o wadze 5-6 kg. Dziś jest to już chyba niemożliwe. Gatunek ten z roku na rok karłowacieje. Brzany o wadze 1,5 kg uchodzą za okazy. Rybie tej grozi zagłada. A powodem tego są zanieczyszczenia rzek. Brzana jest ogromnie wrażliwa na wszelkiego rodzaju zanieczyszczenia wody. Coraz mniej jest miejsc, w których ryba ta może się prawidłowo rozwijać.

Brzana ma ciało wydłużone, wrzecionowate, barwy mosiądzu. Grzbiet ryby jest oliwkowozielony, a płetwy pomarańczowoczerwone. Charakteryzują ją grube, mocne wargi z dwoma parami których wąsów. Jest rybą wszystkożerną, poszukującą pokarmu na dnie rzek. Najczęściej osiąga długość 40-50 cm i wagę 2 kg. Wymiar ochronny tej ryby. ustaloną 35 cm. I trzeba go bezwzględnie przestrzegać. Pamiętajmy, że istnienie tej ryby w polskich rzekach jest zagrożone. Dla ochrony tego gatunku ograniczono również wielkość jednorazowych połowów. Nie wolno łowić więcej niż 4 brzany w ciągu doby. Tarło odbywa się od maja do lipca. Ikra brzany jest trująca. Także mięso tej smacznej ryby w okresie tarła może być toksyczne.

Brzana prawie zawsze przebywa w silnym nurcie, tuż przy dnie. Żeruje w niewielkich stadach, wolno płynąc pod prąd.

Najskuteczniejszą metodą połowu brzany jest gruntówka bez spławika, z ciężkim ołowiem dennym. Niektórzy wędkarze z powodzeniem łowią brzany także na przepływankę. I w jednym, i w drugim przypadku trzeba łowisko zanęcać. Najlepiej płatkami owsianymi i otrębami zmieszanymi z gliną. Brzana chętnie bierze na rosówki, czerwone i białe robaki, na larwy chruścików, a także na żółty ser.

Brzana to silna, energicznie walcząca ryba. Branie jest gwałtowne, a podczas zacięcia odnosi się wrażenie, że to nie ryba, a zaczep. Podczas holowania brzana stale ucieka do dna. Podczas walki nie pozwala się podnosić w wyższe rejony wody. Nie radzimy holować tej ryby na siłę, bo może się to skończyć zerwaniem przyponu. Nie należy także spieszyć się z jej doholowaniem. Zbyt pospiesznie holowana brzana tuż pod brzegiem zrywa się do gwałtownego nurkowania i wtedy łatwo ją stracić. Walka z brzaną wymaga opanowania. Niekiedy wyciągnięcie kilogramowej ryby trwa kilkanaście minut. Na kołowrotku niezbędna jest gruba żyłka o średnicy 0,40 mm, przypon - 0,35 mm. Radzimy używać dużych mocnych haczyków o rozmiarach 4-6. Najlepszym okresem połowów brzany jest sierpień i wrzesień. Radzimy wybierać się na brzany w dni ciepłe, ale pochmurne. Bierze nawet w czasie deszczu. Mięso tej ryby jest bardzo smaczne, ale niestety także bardzo ościste.



 


Dodaj komentarz


Kod antyspamowy
Odśwież